Schilderijen

Van huis uit ben ik een schilder. Jarenlang heb ik schilderijen gemaakt met uiteenlopende thema’s. Thema’s van vrolijke, kleurige tulpen die hun kracht vinden in een geabstraheerde uitwerking.

De reeks van geabstraheerde tulpen kwamen voort uit mijn voorliefde voor simpele vormen. Ik houd van de directheid van de eenvoud. Vormen die een eigen leven leiden en in al hun eenvoud zo prachtig kunnen zijn. Ze verwijzen nergens naar. Betekenen niets. Stellen niets voor. Maar zijn altijd ergens van afgeleid. Meestal ligt hun oorsprong in de natuur. De natuur draagt immers alles al in zich. Rijkdom, pracht, eenvoud en mystiek. Nergens gaat eenvoud en complexiteit zo samen als in de natuur. De tulpenreeks is kleurrijk als de natuur maar bevat ook de afgevallen blaadjes die alle kleur verloren zijn. Wat overblijft is de oorsprong. Skeletten van ragfijne lijnen. Haast onzichtbaar in alle kleurenpracht.

Maar ook thema’s die verwijzen naar de gecompliceerdheid van de relatie van het individu met zichzelf en de relatie tussen mensen onderling. Thema’s die gaan over de donkere kanten van het leven.

Mensen hebben mij altijd gefascineerd. Hoe zitten ze in elkaar. Wat denken ze. Wat voelen ze. Waarom doen ze wat ze doen. Maar ook, wat verbergen ze. Zij vertellen me wat ik wil weten over mijzelf. Wie ben ik.